Wolny Estriol (uE3)

Wolny estriol (uE3) to jeden z hormonów należących do grupy estrogenów. W okresie ciąży jest produkowany głównie przez łożysko przy współudziale rozwijającego się płodu. Oznaczenie jego stężenia znajduje zastosowanie przede wszystkim w diagnostyce prenatalnej, jako element oceny prawidłowego przebiegu ciąży.

Badanie wolnego estriolu jest często wykonywane w ramach tzw. testu potrójnego, razem z oznaczeniem AFP (alfa-fetoproteiny) i β-hCG.

Kiedy warto wykonać badanie?

Badanie wolnego estriolu zalecane jest:

• w ramach diagnostyki prenatalnej,

• podczas wykonywania testu potrójnego,

• przy ocenie ryzyka występowania wad chromosomalnych płodu,

• w monitorowaniu wybranych ciąż wysokiego ryzyka,

• zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego ciążę.

Co oznacza badanie?

Poziom wolnego estriolu odzwierciedla funkcjonowanie jednostki płodowo-łożyskowej, dlatego jego oznaczenie może dostarczać informacji o przebiegu ciąży.

Obniżone stężenie wolnego estriolu może być związane m.in. z:

• zwiększonym ryzykiem niektórych wad chromosomalnych płodu,

• zaburzeniami funkcji łożyska,

• wybranymi powikłaniami ciąży.

Podwyższone stężenie wolnego estriolu:

• najczęściej nie ma samodzielnego znaczenia diagnostycznego,

• wymaga interpretacji w połączeniu z innymi parametrami prenatalnymi.

Dlaczego warto wykonać badanie?

• wspiera ocenę prawidłowego przebiegu ciąży,

• stanowi element badań prenatalnych,

• pomaga oszacować ryzyko wybranych wad chromosomalnych,

• dostarcza informacji o funkcjonowaniu łożyska i płodu,

• uzupełnia wyniki innych badań prenatalnych.

Przygotowanie do badania

Badanie wykonywane jest z próbki krwi żylnej.

Nie wymaga specjalnego przygotowania i zwykle nie ma konieczności pozostawania na czczo, chyba że lekarz zaleci inaczej.

Ważna informacja

Wynik wolnego estriolu nie jest interpretowany samodzielnie. Ocena ryzyka opiera się na analizie wielu czynników, takich jak:

• wiek ciężarnej,

• tydzień ciąży,

• wyniki oznaczeń AFP i β-hCG,

• dane z badania ultrasonograficznego.

Badanie ma charakter przesiewowy i nie stanowi podstawy do rozpoznania wad płodu. Nieprawidłowy wynik może wymagać dalszej diagnostyki prenatalnej zgodnie z zaleceniami lekarza.