Parathormon (PTH)

Parathormon (PTH) to hormon produkowany przez przytarczyce, którego główną rolą jest regulacja gospodarki wapniowo-fosforanowej organizmu. PTH odpowiada za utrzymanie prawidłowego stężenia wapnia we krwi, wpływając na kości, nerki oraz przewód pokarmowy.

Oznaczenie stężenia parathormonu jest wykorzystywane w diagnostyce zaburzeń gospodarki wapniowej, chorób przytarczyc oraz schorzeń wpływających na metabolizm kości.

Kiedy warto wykonać badanie?

Badanie PTH zalecane jest w przypadku:

• nieprawidłowego stężenia wapnia we krwi,

• podejrzenia nadczynności lub niedoczynności przytarczyc,

• kamicy nerkowej,

• osteopenii lub osteoporozy,

• przewlekłych chorób nerek,

• bólów kostnych i osłabienia mięśni,

• diagnostyki zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej,

• monitorowania leczenia chorób przytarczyc.

Co oznacza badanie?

Parathormon odpowiada za utrzymanie równowagi pomiędzy wapniem, fosforem i witaminą D.

Podwyższone stężenie PTH może występować m.in.:

• w pierwotnej nadczynności przytarczyc,

• przy niedoborze witaminy D,

• w przewlekłej niewydolności nerek,

• przy wtórnej nadczynności przytarczyc,

• w niektórych zaburzeniach wchłaniania wapnia.

Obniżone stężenie PTH może występować m.in.:

• w niedoczynności przytarczyc,

• po zabiegach operacyjnych w obrębie tarczycy i przytarczyc,

• przy nadmiernym stężeniu wapnia we krwi.

Dlaczego warto wykonać badanie?

• pomaga ocenić funkcjonowanie przytarczyc,

• wspiera diagnostykę zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej,

• umożliwia ocenę przyczyn nieprawidłowego stężenia wapnia,

• wspomaga diagnostykę osteoporozy i chorób kości,

• jest ważnym elementem kontroli pacjentów z przewlekłą chorobą nerek.

Przygotowanie do badania

Badanie wykonywane jest z próbki krwi żylnej. Zaleca się pobranie krwi rano, najlepiej na czczo. W przypadku stosowania suplementów wapnia lub witaminy D warto poinformować o tym lekarza lub personel medyczny.

Ważna informacja

Interpretacja wyniku PTH najczęściej wymaga jednoczesnej oceny innych parametrów, takich jak:

• wapń całkowity lub zjonizowany,

• fosfor,

• witamina D,

• kreatynina.

Pojedynczy wynik nie stanowi podstawy do rozpoznania choroby i powinien być analizowany przez lekarza w kontekście objawów klinicznych oraz wyników pozostałych badań.