Metotreksat

Metotreksat to badanie laboratoryjne polegające na oznaczeniu stężenia leku we krwi. Jest wykonywane przede wszystkim u pacjentów leczonych metotreksatem w wysokich dawkach, szczególnie w terapii niektórych chorób nowotworowych, w celu monitorowania bezpieczeństwa i skuteczności leczenia.

Kontrola stężenia metotreksatu pozwala ocenić tempo eliminacji leku z organizmu oraz zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych związanych z jego kumulacją.

Kiedy warto wykonać badanie?

Oznaczenie stężenia metotreksatu wykonuje się:

• podczas leczenia wysokodawkowego metotreksatem,

• w monitorowaniu terapii onkologicznej,

• przy podejrzeniu opóźnionego wydalania leku,

• w ocenie ryzyka działań toksycznych,

• podczas kontroli skuteczności leczenia zgodnie z zaleceniami lekarza.

Co oznacza badanie?

Metotreksat jest lekiem stosowanym m.in. w:

• leczeniu wybranych nowotworów,

• reumatoidalnym zapaleniu stawów (RZS),

• łuszczycy,

• niektórych chorobach autoimmunologicznych.

Oznaczenie jego stężenia we krwi umożliwia ocenę, czy lek jest prawidłowo usuwany z organizmu oraz czy nie osiąga wartości mogących zwiększać ryzyko toksycznego działania.

Dlaczego warto wykonać badanie?

• monitoruje bezpieczeństwo terapii metotreksatem,

• pomaga ograniczyć ryzyko działań niepożądanych,

• umożliwia ocenę eliminacji leku z organizmu,

• wspiera podejmowanie decyzji dotyczących dalszego leczenia,

• stanowi ważny element kontroli terapii wysokodawkowej.

Przygotowanie do badania

Badanie wykonywane jest z próbki krwi żylnej.

Kluczowe znaczenie ma czas pobrania próbki, który powinien być zgodny z zaleceniami lekarza oraz schematem leczenia. Najczęściej oznaczenie wykonywane jest w określonych godzinach po podaniu leku.

Przed badaniem należy poinformować personel medyczny o wszystkich przyjmowanych lekach oraz czasie ostatniego podania metotreksatu.

Ważna informacja

Interpretacja wyniku stężenia metotreksatu wymaga uwzględnienia:

• zastosowanej dawki leku,

• czasu, jaki upłynął od jego podania,

• funkcji nerek,

• stanu klinicznego pacjenta.

Wynik powinien być oceniany wyłącznie przez lekarza prowadzącego leczenie. Badanie jest najczęściej wykonywane w ramach monitorowania terapii specjalistycznej i nie służy do samodzielnej oceny skuteczności leczenia przez pacjenta.