Ceruloplazmina

Ceruloplazmina to białko produkowane głównie w wątrobie, odpowiedzialne za transport miedzi w organizmie. Bierze również udział w procesach związanych z gospodarką żelazową oraz ochroną komórek przed stresem oksydacyjnym.

Oznaczenie stężenia ceruloplazminy jest wykorzystywane przede wszystkim w diagnostyce choroby Wilsona, zaburzeń metabolizmu miedzi oraz wybranych schorzeń wątroby.

Kiedy warto wykonać badanie?

Badanie ceruloplazminy może zostać zlecone w przypadku:

• podejrzenia choroby Wilsona,

• nieprawidłowych wyników badań funkcji wątroby,

• zaburzeń neurologicznych o nieustalonej przyczynie,

• diagnostyki zaburzeń metabolizmu miedzi,

• oceny przyczyn przewlekłych chorób wątroby,

• monitorowania leczenia choroby Wilsona.

Co oznacza badanie?

Ceruloplazmina wiąże i transportuje większość miedzi obecnej we krwi.

Obniżone stężenie ceruloplazminy może występować m.in.:

• w chorobie Wilsona,

• przy zaburzeniach wchłaniania miedzi,

• w ciężkich chorobach wątroby,

• w niedożywieniu i niektórych zespołach utraty białka.

Podwyższone stężenie ceruloplazminy może występować m.in.:

• w stanach zapalnych,

• podczas ciąży,

• przy stosowaniu estrogenów,

• w niektórych chorobach autoimmunologicznych i nowotworowych.

Dlaczego warto wykonać badanie?

• wspiera diagnostykę choroby Wilsona,

• pomaga ocenić gospodarkę miedziową organizmu,

• umożliwia monitorowanie leczenia zaburzeń metabolizmu miedzi,

• stanowi uzupełnienie diagnostyki chorób wątroby,

• wspomaga ocenę wybranych zaburzeń neurologicznych.

Przygotowanie do badania

Badanie wykonywane jest z próbki krwi żylnej.

Nie wymaga specjalnego przygotowania. Zaleca się poinformowanie lekarza o przyjmowanych lekach oraz suplementach diety, szczególnie zawierających miedź lub estrogeny.

Ważna informacja

Interpretacja wyniku ceruloplazminy powinna odbywać się łącznie z innymi badaniami, takimi jak:

• stężenie miedzi w surowicy,

• dobowe wydalanie miedzi z moczem,

• próby wątrobowe (ALT, AST, GGTP),

• badania genetyczne w kierunku choroby Wilsona.

Prawidłowy lub nieprawidłowy wynik ceruloplazminy nie stanowi samodzielnej podstawy do rozpoznania choroby. Ostateczna interpretacja wymaga uwzględnienia objawów klinicznych oraz pozostałych wyników badań.