CA 72-4

CA 72-4 to marker nowotworowy wykorzystywany głównie w diagnostyce i monitorowaniu wybranych nowotworów przewodu pokarmowego, szczególnie raka żołądka. Oznaczenie jego stężenia we krwi może wspierać ocenę przebiegu choroby, skuteczności leczenia oraz ryzyka nawrotu nowotworu.

Badanie CA 72-4 nie jest przeznaczone do samodzielnego rozpoznawania nowotworów i powinno być interpretowane w połączeniu z innymi badaniami diagnostycznymi.

Kiedy warto wykonać badanie?

Badanie CA 72-4 może zostać zlecone w przypadku:

• diagnostyki i monitorowania raka żołądka,

• kontroli leczenia nowotworów przewodu pokarmowego,

• oceny ryzyka nawrotu choroby nowotworowej,

• monitorowania niektórych nowotworów jajnika,

• rozszerzonej diagnostyki onkologicznej zgodnie z zaleceniami lekarza.

Co oznacza badanie?

CA 72-4 jest glikoproteiną, której stężenie może wzrastać w przebiegu niektórych nowotworów oraz wybranych schorzeń nienowotworowych.

Podwyższone stężenie CA 72-4 może występować m.in.:

• w raku żołądka,

• w niektórych nowotworach jajnika,

• w wybranych nowotworach jelita grubego,

• w nowotworach trzustki,

• w niektórych schorzeniach przewodu pokarmowego.

Prawidłowy wynik:

• nie wyklucza obecności choroby nowotworowej,

• powinien być oceniany wraz z innymi badaniami laboratoryjnymi i obrazowymi.

Dlaczego warto wykonać badanie?

• wspiera monitorowanie leczenia onkologicznego,

• pomaga ocenić skuteczność terapii,

• umożliwia wykrywanie nawrotów choroby,

• stanowi uzupełnienie innych markerów nowotworowych,

• dostarcza dodatkowych informacji o przebiegu choroby.

Przygotowanie do badania

Badanie wykonywane jest z próbki krwi żylnej.

Nie wymaga specjalnego przygotowania i zwykle nie ma konieczności pozostawania na czczo.

Ważna informacja

CA 72-4 nie jest badaniem przesiewowym dla osób zdrowych i nie powinien być stosowany jako jedyne narzędzie diagnostyczne.

Największą wartość kliniczną osiąga w połączeniu z:

• markerami nowotworowymi (CEA, CA 19-9, CA 125),

• badaniami endoskopowymi,

• badaniami obrazowymi,

• oceną kliniczną pacjenta.

Podwyższone stężenie markera nie oznacza jednoznacznie obecności nowotworu, dlatego wynik zawsze wymaga interpretacji przez lekarza prowadzącego.